Imieniny Polikarp: 26 stycznia, 8 lutego, 23 lutego, 7 grudnia
Polikarp pochodzi z języka greckiego — od polys (wiele) + karpos (owoc). Znaczenie: „przynoszący wiele owoców", „obfity w plony". Imię symbolizowało hojność i duchową płodność.
Imię znane dzięki jednemu z najważniejszych świętych wczesnego chrześcijaństwa — Polikarpowi ze Smyrny (ok. 69–155), uczniowi samego apostoła Jana i jednemu z Ojców Apostolskich, którzy osobiście zetknęli się jeszcze z pokoleniem apostołów. Gdy w wieku około 86 lat aresztowano go podczas prześladowań i zażądano wyrzeczenia się Chrystusa, odpowiedział słynnymi słowami: „Osiemdziesiąt sześć lat mu służę i nic złego mi nie uczynił — jakże mogę bluźnić memu Królowi, który mnie zbawił?". Skazany na spalenie żywcem, według relacji naocznych świadków ogień cudownie go nie tknął, otaczając ciało niczym łuk, więc ostatecznie przebito go mieczem. Jego List do Filipian jest jednym z najstarszych i najcenniejszych świadectw wczesnochrześcijańskiej wiary poza samym Nowym Testamentem. W Polsce imię używane rzadko, lecz wciąż obecne w kalendarzu liturgicznym.
Polek, Polko, Karpek
Polycarp (ang.), Polycarpe (fr.), Policarpo (wł., hiszp., port.), Polykarp (niem.), Поликарп (ros.)
Święty Polikarp ze Smyrny (23 lutego) — biskup Smyrny i męczennik (ok. 69–155 n.e.), uczeń apostoła Jana. Jeden z Ojców Apostolskich. W wieku ok. 86 lat odmówił wyrzeczenia się Chrystusa i zginął na stosie. Jego List do Filipian jest cennym świadectwem wczesnego chrześcijaństwa.