Imieniny Izajasz: 8 lutego, 16 lutego
Izajasz pochodzi z języka hebrajskiego — יְשַׁעְיָהוּ (Yeshayahu): yasha (zbawić, ocalić) + Yah (Jahwe). Znaczenie: „Jahwe jest zbawieniem", „Bóg ocala".
Imię biblijne — nosił je prorok Izajasz (VIII w. p.n.e.), jeden z największych proroków Starego Testamentu, zwany „ewangelistą Starego Testamentu" za mesjańską wymowę swoich proroctw. Przepowiedział narodzenie Mesjasza z Dziewicy (Iz 7,14) oraz cierpienie tajemniczego Sługi Bożego (Iz 53) — słowa wielokrotnie przytaczane przez autorów Nowego Testamentu. Jego imieniem nazwano też najsłynniejszy ze zwojów znad Morza Martwego — odnaleziony w 1947 roku w Qumran Wielki Zwój Izajasza, liczącą niemal 7,5 metra długości kompletną kopię całej Księgi Izajasza sprzed około 125 roku p.n.e., starszą o tysiąc lat od wcześniej znanych rękopisów hebrajskich Biblii. To właśnie w tej samej Księdze Izajasza pojawia się też zapowiedziane imię dziecka, Emmanuel — dosłownie „Bóg z nami" — uznawane przez chrześcijan za kolejne, obok samych proroctw mesjańskich, potwierdzenie boskiej natury zapowiedzianego potomka. W Polsce imię rzadkie, znane głównie z Biblii.
Izaj, Izajek
Isaiah (ang.), Isaïe (fr.), Isaia (wł.), Isaías (hiszp., port.), Jesaja (niem.), Ісая (ukr.)
Prorok Izajasz (6 lipca) — jeden z czterech wielkich proroków Starego Testamentu, żyjący w VIII wieku p.n.e. w Jerozolimie. Jego Księga (66 rozdziałów) zapowiada przyjście Mesjasza, cierpienie Sługi Bożego i nowe stworzenie. Czczony w Kościele katolickim i prawosławnym.