Imieniny – Lucjusz

Lucjusz pochodzi z języka łacińskiego — od Lucius, związanego z lux (światło). Znaczenie: „świetlisty". Jedno z najstarszych rzymskich imion osobowych (praenomen).

Papież Lucjusz I (zm. 254) — biskup Rzymu wybrany w 253 roku, niemal od razu zesłany na wygnanie do Centumcellae przez cesarza Trebonianusa Gallusa w ramach prześladowań chrześcijan, lecz już po kilku miesiącach, wraz ze zmianą władzy cesarskiej, mógł powrócić do Rzymu. Zmarł zaledwie osiem miesięcy po objęciu urzędu — źródła historyczne są w tej kwestii podzielone: Liber Pontificalis nazywa go męczennikiem, podczas gdy starszy i uznawany za bardziej wiarygodny Katalog Liberiusza mówi wprost o śmierci z przyczyn naturalnych. Mimo tej niepewności rzymscy chrześcijanie czcili go jako prawdziwego męczennika już od czasów starożytnych, doceniając jego gotowość do cierpienia za wiarę podczas wygnania, nawet jeśli ostatecznie nie przelał krwi. Jego krótki pontyfikat przypadł na burzliwy okres częstych zmian na tronie cesarskim w Rzymie, co dodatkowo utrudniało stabilne funkcjonowanie młodego jeszcze Kościoła.

Lucek

Lucius (ang., łac.), Luzio (wł.), Lucio (hiszp., wł.)

Święty Lucjusz I (4 marca) — biskup Rzymu z III wieku, następca św. Korneliusza na Stolicy Piotrowej, czczony jako męczennik mimo śmierci z przyczyn naturalnych.