Imieniny Flawiusz: 18 lutego, 18 kwietnia, 22 czerwca
Flawiusz pochodzi z języka łacińskiego — od rodu Flavius, od flavus (złotożółty, blond). Znaczenie: „złotowłosy", „jasnowłosy". Jedno z najpotężniejszych rodów Cesarstwa Rzymskiego nosiło to nazwisko.
Imię nosili cesarze dynastii flawijskiej (Wespazjan, Tytus, Domicjan) i wielu dostojników Cesarstwa. Słynny historyk Józef Flawiusz (37–100 n.e.) — żydowski dowódca powstania przeciw Rzymowi, który po klęsce i niewoli przyjął rzymskie obywatelstwo oraz nazwisko swych cesarskich protektorów, zostając kronikarzem i autorem Dawnych dziejów Izraela oraz Wojny żydowskiej — najważniejszego źródła historycznego o powstaniu żydowskim i zburzeniu Jerozolimy w 70 roku. Schwytany po długim oblężeniu twierdzy Jotapata, Józef przepowiedział wówczas Wespazjanowi, że ten zostanie cesarzem — a gdy przepowiednia spełniła się rok później, zawdzięczał jej wolność. Ironią losu ogromny rzymski amfiteatr wzniesiony przez dynastię Flawiuszy, znany dziś jako Koloseum, sfinansowano właśnie z łupów zdobytych podczas tej samej wojny żydowskiej, którą sam Józef, jako uczestnik i historyk zarazem, opisał z niezwykłą, wciąż cenioną przez badaczy szczegółowością. Do Polski imię trafiło przez Kościół. Dziś rzadkie.
Flaw, Flawiuszek, Flawek
Flavius (łac., ang., niem.), Flavio (wł., hiszp., port.), Flavien (fr.)
Święty Flawiusz (Flawian) z Konstantynopola (18 lutego) — patriarcha Konstantynopola (446–449), obrońca ortodoksji chalcedońskiej. Pobity na synodzie zwanym „Synodem Zbójeckim" w Efezie (449) przez zwolenników herezji monofizytyzmu, zmarł wkrótce po tym z odniesionych ran. Czczony jako męczennik.