Imieniny – Flawia

Flawia pochodzi z języka łacińskiego — jest żeńską formą Flavius, od flavus (złotożółty, blond). Znaczenie: „złotowłosa", „o złocistej barwie". Było to jedno z najpopularniejszych rodowych imion w Cesarstwie Rzymskim.

Imię noszone przez kobiety z rodu Flawiuszów — jednej z najpotężniejszych dynastii cesarskiego Rzymu, z której wywodzili się cesarze Wespazjan, Tytus i Domicjan, panujący w latach 69–96. Po przyjęciu chrześcijaństwa przez część rodziny cesarskiej imię zaczęło kojarzyć się także z nową wiarą — najsłynniejszą jego nosicielką była święta Flawia Domitylla, wnuczka Wespazjana, zesłana za wyznawanie chrześcijaństwa na wyspę Pontia. Do Polski imię trafiło za pośrednictwem Kościoła, który czcił kilka świętych tego imienia. Dziś rzadkie w Polsce, lecz wciąż bardzo popularne we Włoszech, Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, gdzie funkcjonuje w formie Flavia. Wśród nosicielek tego imienia wymienia się też Flawię Julię Helenę, matkę cesarza Konstantyna Wielkiego, której przypisuje się odnalezienie relikwii Krzyża Świętego w Jerozolimie podczas pielgrzymki odbytej u schyłku życia, w podeszłym wieku ponad siedemdziesięciu lat.

Flawka, Fla, Flawcia

Flavia (wł., ang., hiszp., port.), Flavie (fr.), Flavia (rum.), Flavja (serb.)

Święta Flawia Domitylla (7 maja) — wnuczka cesarza Wespazjana, która przyjęła wiarę chrześcijańską w I wieku. Zesłana na wyspę Pontia za wyznawanie chrześcijaństwa. Jedna z pierwszych chrześcijanek w rodzinie cesarskiej. Czczona jako męczennica.