Imieniny Florian: 4 maja, 7 maja, 5 listopada, 17 grudnia
Imię Florian pochodzi z języka łacińskiego — od florianus, wywodzącego się z flos, floris („kwiat"). Oznacza „kwitnący", „rozkwitający jak kwiat wiosną". Imię związane z rozkwitem natury i nowym życiem, pełne świeżości i radosnego optymizmu.
Do Polski imię trafiło w średniowieczu, a jego rozpowszechnienie wiąże się bezpośrednio z sprowadzeniem w 1184 roku do Krakowa relikwii świętego Floriana, rzymskiego oficera i chrześcijanina, który poniósł męczeńską śmierć w 304 roku, wrzucony do rzeki z kamieniem u szyi — działania te podjął książę Kazimierz Sprawiedliwy wraz z biskupem krakowskim Gedką, chcąc wzmocnić prestiż stolicy Małopolski poprzez posiadanie relikwii świętego męczennika. Święty Florian od wieków czczony jest jako patron strażaków, hutników oraz kominiarzy — zawodów nieodłącznie związanych z żywiołem ognia, co znajduje odzwierciedlenie choćby w krakowskiej Bramie Floriańskiej, jednej z najbardziej rozpoznawalnych budowli miasta. Mimo tak długiej, ośmiowiekowej obecności w polskiej tradycji, imię Florian nigdy nie osiągnęło masowej popularności, pozostając wyborem niszowym, lecz niezmiennie kojarzonym z odwagą i poświęceniem dla innych. Zdrobnienia Florek i Florianek towarzyszą temu dostojnemu, rzymsko-strażackiemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym użyciu rodzinnym. Do dziś imię to pozostaje symbolicznie związane ze strażą pożarną w całej Polsce, obecne choćby w nazwach licznych ochotniczych straży pożarnych noszących wezwanie świętego Floriana.
Florek, Florianek, Floreczek, Florko, Flo
Florian (niem., franc., ang., pol.), Floriano (wł., hiszp., port.), Флориан (ros.)
Święty Florian (zm. 304) — oficer rzymski, zamęczony przez utopienie w rzece Enns. Patron Polski (obok Wojciecha i Stanisława), strażaków i ratowników; wspomnienie 4 maja.
Florian Znaniecki (1882–1958) — polski socjolog i filozof.