Imieniny Domicjan: 7 maja, 12 maja, 1 lipca, 9 sierpnia
Domicjan pochodzi od łacińskiego nazwiska rodowego Domitianus, wywodzącego się od imienia Domitius, które z kolei pochodzi od domus (dom, ród) lub od nazwy rodu Domicjuszów. Imię oznacza „z rodu Domicjuszów" lub „domowy, rodzinny".
Samo słowo łączy się etymologicznie z czasownikiem domare, „poskramiać, oswajać". Najsłynniejszym historycznym nosicielem imienia był cesarz Tytus Flawiusz Domicjan (51–96 n.e.), najmłodszy syn cesarza Wespazjana i młodszy brat cesarza Tytusa, ostatni przedstawiciel dynastii flawijskiej na tronie cesarskim. Objął władzę w 81 roku, po śmierci swojego brata, i panował przez piętnaście lat — okres ten zapamiętano jako czas względnej stabilności gospodarczej i intensywnej działalności budowlanej, w tym rozbudowy pałacu cesarskiego na Palatynie, ale też narastającej podejrzliwości władcy wobec senatu i rosnących represji politycznych pod koniec jego rządów. Domicjan zginął w 96 roku w wyniku spisku pałacowego, a po jego śmierci senat rzymski, w ramach tzw. damnatio memoriae, formalnie potępił jego pamięć, nakazując usunięcie wizerunków i inskrypcji z jego imieniem z przestrzeni publicznej. W Polsce imię jest dziś rzadkie.
Domek, Domiś, Domicjanek, Domik.
Domitian (ang.), Domitien (fr.), Domiziano (wł.), Domiciano (hiszp.), Domitianus (łac.).