Imieniny – Estera

Estera pochodzi z języka perskiego lub hebrajskiego — od perskiego stara (gwiazda) lub hebrajskiego ester (ukryta, tajemnica). Znaczenie: „gwiazda". Imię biblijne, noszone przez jedną z najbardziej heroicznych kobiet Starego Testamentu.

Imię Estera wywodzi się z hebrajskiego słowa oznaczającego „gwiazdę", choć oryginalne imię biblijnej bohaterki brzmiało Hadassa, co po hebrajsku oznacza mirt — pięknie pachnący krzew symbolizujący dziewictwo — dopiero po zamieszkaniu na dworze perskiego króla przyjęła ona popularne w tamtejszej kulturze imię Estera. Według biblijnej Księgi Estery, żydowska królowa Persji odważnie wstawiła się u swojego męża, króla Aswerusa, ratując swój naród przed planowaną zagładą, co uczyniło ją jedną z najodważniejszych i najbardziej cenionych postaci kobiecych całego Starego Testamentu. Na ziemie polskie imię dotarło w XVI wieku, zyskując szczególną popularność w okresie renesansu wśród arystokracji oraz możnych rodów, dla których biblijne, dostojne imiona miały szczególne znaczenie religijne i prestiżowe. W XIX wieku jego popularność zaczęła stopniowo maleć, jednak współcześnie Estera ponownie cieszy się dużym uznaniem wśród rodziców poszukujących imienia klasycznego, rzadkiego, a jednocześnie o głębokim, biblijnym znaczeniu. Według danych z 2024 roku nosi je w Polsce około 7464 kobiet. Zdrobnienia Esterka i Esta towarzyszą temu dostojnemu, biblijnemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Wśród znanych Polek noszących to imię wymienia się postacie kultury i mediów, co potwierdza jego rosnącą, współczesną popularność mimo biblijnego rodowodu.

Esterka, Esta, Esia

Esther (ang., niem., franc., hiszp.), Ester (wł., port., szw.), Эстер (ros.)

Estera — biblijna bohaterka Księgi Estery, żydowska królowa Persji, która uratowała swój naród przed zagładą planowaną przez Hamana. Symbol odwagi i opatrzności Bożej; czczona w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej.

Estera — biblijna żydowska królowa Persji, bohaterka Księgi Estery.