Imieniny – Sabin

Sabin pochodzi z języka łacińskiego — od Sabinus, oznaczającego przynależność do ludu Sabinów, starożytnego italskiego plemienia zamieszkującego środkowe Apeniny. Imię oznaczało dosłownie „Sabińczyk".

Imię znane w starożytnym Rzymie, gdzie Sabinowie byli jednym z głównych ludów italskich, które z czasem zlały się z Rzymianami — do dziś pamięć o tym wydarzeniu przechowuje legenda o „porwaniu Sabinek". Do Polski imię trafiło za pośrednictwem Kościoła, który czcił kilku świętych tego imienia. Święty Sabin ze Spoleto (zm. 303) — biskup, który podczas prześladowań Dioklecjana miał obcięte ręce, a następnie zmarł ubiczowany na śmierć; jest głównym patronem diecezji Spoleto-Norcia. Święty Sabin z Hermopolis (zm. 287) — egipski dostojnik, który ukrywał w swoim domu prześladowanych chrześcijan, zdradzony przez donosiciela i wraz z sześcioma towarzyszami utopiony w Nilu. Obaj święci, mimo podobieństwa imion, czczeni są w odrębnych tradycjach — Sabin ze Spoleto w Kościele zachodnim, a Sabin z Hermopolis głównie w Kościele wschodnim i koptyjskim. Dziś imię rzadkie.

Sabek, Sabiński, Sabi

Sabinus (łac.), Sabin (fr., rum.), Sabino (wł., hiszp., port.), Szabin (węg.)

Święty Sabin ze Spoleto (30 grudnia) — biskup i męczennik, zamordowany ok. 303 roku podczas prześladowań Dioklecjana w Umbrii (Włochy). Czczony jako patron diecezji Spoleto-Norcia.

Święty Sabin z Hermopolis (13 marca) — egipski chrześcijanin, który według tradycji ukrywał prześladowanych wiernych. Poniósł śmierć przez utopienie w Nilu ok. 287 roku.