Imieniny – Hieronim

Imię Hieronim pochodzi z języka greckiego — od Hieronymos: hieros (święty) + onoma (imię). Znaczenie: „noszący święte imię". Imię wyrażające duchową godność.

Imię pochodzenia greckiego, znane już w starożytności, do Polski trafiło prawdopodobnie w średniowieczu wraz z rozwojem chrześcijaństwa i kultem świętego Hieronima ze Strydonu (ok. 347–420) — jednego z czterech wielkich doktorów Kościoła zachodniego, autora łacińskiego przekładu Biblii znanego jako Wulgata, patrona tłumaczy, bibliotekarzy i uczonych. Imię szczególnie upodobali sobie duchowni oraz ludzie związani z nauką i księgozbiorami, co odzwierciedlało jego etymologiczne znaczenie „noszący święte imię". W Polsce nosił je między innymi Hieronim Wietor (ok. 1480–1547), jeden z pierwszych i najbardziej zasłużonych drukarzy działających na ziemiach polskich, wydawca licznych dzieł renesansowych humanistów. Poza granicami kraju najsłynniejszym nosicielem pozostaje Hieronim Bosch (ok. 1450–1516), niderlandzki malarz, autor pełnych fantastycznych, symbolicznych wizji obrazów, takich jak Ogród rozkoszy ziemskich. Dziś imię Hieronim uchodzi w Polsce za dostojne, staroświeckie i rzadko nadawane nowo narodzonym chłopcom. Kult świętego Hieronima jako patrona uczonych sprawił, że imię to od średniowiecza chętnie nadawano w rodzinach związanych z uniwersytetami, kancelariami i skryptoriami klasztornymi. W Polsce nosił je również Hieronim Łaski (1496–1541), wojewoda i dyplomata, jeden z najbarwniejszych polskich awanturników politycznych epoki renesansu, znany z licznych misji dyplomatycznych na dworach Europy.

Hiero, Hieronimek, Jeronimo

Jerome (ang.), Jérôme (franc.), Girolamo (wł.), Jerónimo (hiszp.), Иероним (ros.)

Święty Hieronim ze Strydonu (ok. 347–420) — ojciec Kościoła, tłumacz Biblii na łacinę (Wulgata), wielki uczony i asceta. Patron tłumaczy, bibliotekarzy i uczonych; wspomnienie 30 września.