Imieniny – Kunegunda

Kunegunda pochodzi ze starogermańskiego — od Kunigunde: kunja (ród, rodzina) i gund (walka, bitwa). Znaczenie: „z bitnego rodu" lub „wojowniczka swego rodu". Imię dynastyczne — nosiły je święte księżne i cesarzowe.

Najsłynniejszą nosicielką w Polsce jest święta Kunegunda (ok. 1224–1292), córka króla Węgier Beli IV, która poślubiła księcia krakowsko-sandomierskiego Bolesława V Wstydliwego — para żyła podobno w dozgonnej wstrzemięźliwości seksualnej za obopólną zgodą. Po śmierci męża Kunegunda ufundowała klasztor klarysek w Starym Sączu, gdzie sama wstąpiła do zakonu. Kanonizowana przez Jana Pawła II w 1999 roku, jest dziś patronką Polski i Litwy. Wcześniejszą, równie znaną nosicielką była cesarzowa Kunegunda Luksemburska, żona Henryka II Świętego. W Polsce imię pozostaje rzadkie — nosi je ok. 750 kobiet, znane głównie za sprawą kultu patronki Sądecczyzny.

Kinga, Kunka, Niegda

Kunigunde (niem.), Cunégonde (franc.), Cunegonda (wł., hiszp.), Кунигунда (ros.)