Imieniny Hermenegilda: 13 kwietnia
Hermenegilda to żeńska forma imienia Hermenegild, wywodząca się z języka germańskiego (wizygockiego): ermen/irmin (wielki, powszechny) + gild (danina, wartość, zapłata). Znaczenie: „o wielkiej wartości", „cenna, droga jak wykup".
Imię znane w kulturze wizygockiej i wczesnochrześcijańskiej Hiszpanii, gdzie w VI wieku panował podział religijny między dominującym wśród Wizygotów arianizmem a katolicyzmem wyznawanym przez podbitą ludność rzymsko-hiszpańską. Jego forma męska, Hermenegild, należała do wizygockiego królewicza, który nawrócił się na katolicyzm i za odmowę wyrzeczenia się nowej wiary został w 585 roku stracony z rozkazu własnego, ariańskiego ojca, króla Leovigilda — konflikt religijny okazał się silniejszy nawet od więzów krwi. Forma żeńska Hermenegilda trafiła do Polski przez Kościół, poświadczoną kanonizacją syna w 1585 roku, dokładnie tysiąc lat po jego męczeńskiej śmierci. Dziś bardzo rzadkie, spotykane niemal wyłącznie w kontekście liturgicznym i historycznym, jako echo tego dramatycznego konfliktu religijnego wizygockiej Hiszpanii sprzed półtora tysiąca lat, który zakończył się ostatecznym zwycięstwem katolicyzmu w całym królestwie.
Herma, Gilda, Hermka
Hermenegild (niem., łac. — forma męska), Ermenegildo (wł.), Hermenegildo (hiszp.), Hermenegilda (pol., hiszp.)
Święty Hermenegild (13 kwietnia) — królewicz wizygocki (ok. 564–585), syn ariańskiego króla Leovigilda. Nawrócił się na katolicyzm pod wpływem świętego Leandra z Sewilli. Odmówił wyrzeczenia się wiary w Wielkanoc 585 roku i został ścięty z rozkazu własnego ojca. Kanonizowany przez Sykstusa V w 1585 roku. Patron konwertytów.