Imieniny Kinga: 13 stycznia, 3 marca, 24 lipca
Imię Kinga pochodzi z języka węgierskiego — jest zdrobnieniem od Kunegunda, złożonego ze starogermańskiego kuni (ród, plemię) i gund (walka), co oznacza „walczącą z rodu".
Do Polski dotarło w bardzo konkretnych okolicznościach historycznych: w 1239 roku, mając zaledwie piętnaście lat, węgierska księżniczka Kinga — córka króla Węgier Béli IV — poślubiła polskiego księcia Bolesława V Wstydliwego i zamieszkała na krakowskim dworze, wnosząc swoje imię do polskiej tradycji. Kinga zasłynęła z działalności charytatywnej, fundacji klasztorów oraz nieustannej troski o ubogich, a po śmierci została kanonizowana jako święta Kinga, uznawana dziś za jedną z najważniejszych patronek w historii Polski, symbol pobożności, pokory i mądrego sprawowania władzy — jej imieniny przypadają 24 lipca. Przez wieki imię pozostawało związane głównie z tradycją religijną, jednak w Polsce współczesnej zyskało też świecką popularność, osiągając szczyt w latach 80. i 90. XX wieku, gdy w 2006 roku nadano je aż 3773 dziewczynkom. Od tamtej pory popularność systematycznie maleje — w 2025 roku otrzymało je już tylko 374 nowo narodzonych dziewczynek, co daje 116. miejsce w rankingu imion żeńskich tego rocznika. Poza Polską forma ta funkcjonuje przede wszystkim na Węgrzech, skąd się wywodzi, a jej węgierskie korzenie czynią Kingę jednym z niewielu popularnych polskich imion żeńskich o rodowodzie środkowoeuropejskim, a nie łacińskim czy germańskim.
Kingusia, Kineczka
Kunigunde (niem.), Kunigunda (łac.), Kinga (węg.) — imię popularne głównie w Polsce i na Węgrzech.
Święta Kinga (1224–1292) — polska księżna, córka króla Węgier Beli IV, żona Bolesława Wstydliwego. Założycielka klasztoru klarysek w Starym Sączu. Patronka Polski, Litwy i górników solnych; wspomnienie 24 lipca.
Kinga Rusin (ur. 1971) — dziennikarka i podróżniczka. Kinga Preis (ur. 1971) — polska aktorka.