Imieniny Kira: 20 marca, 3 sierpnia
Kira pochodzi z języka perskiego lub greckiego. Forma perska od Kyros (słońce, tron). Forma grecka od kyrios (pan, władca). Znaczenie: „słoneczna" lub „pani, władczyni". Niekiedy forma żeńska imienia Cyryl.
Imię Kira ma niejednoznaczne, wielokulturowe pochodzenie — najczęściej uznawane jest za żeńską formę imienia Cyrus, wywodzącego się z greckiego Kyrios („pan, władca"), co nadaje mu znaczenie „władczyni" lub „pani", choć bywa też łączone ze staroperskim określeniem „słoneczna", nawiązującym do dawnych bóstw solarnych czczonych w starożytnej Persji. W historii starożytnego świata imię to nosiły między innymi córki perskich i rzymskich władców, dla których krótkie, dźwięczne brzmienie doskonale komponowało się z dostojną pozycją społeczną. Do Polski imię dotarło stosunkowo niedawno, pozostając wciąż rzadkim wyborem — w 2018 roku nadano je zaledwie 35 nowo narodzonym dziewczynkom w całym kraju. Współcześnie Kira zyskuje jednak na popularności wśród rodziców poszukujących imienia krótkiego, egzotycznego i międzynarodowo brzmiącego, dobrze wpisującego się zarówno w słowiańską, jak i zachodnią tradycję imienniczą. Jego wieloznaczna etymologia — łącząca wpływy greckie, perskie oraz azjatyckie — czyni je jednym z bardziej uniwersalnych, ponadkulturowych imion żeńskich dostępnych dziś na polskim rynku imienniczym. Współcześnie imię to bywa też kojarzone z postaciami popkultury oraz mediów społecznościowych, co dodatkowo wzmacnia jego nowoczesne, międzynarodowe skojarzenia wśród młodych rodziców. Zdrobnienia Kirka i Kiruś, choć rzadkie, towarzyszą temu egzotycznemu imieniu w nielicznych polskich rodzinach poszukujących formy krótkiej i nowoczesnej.
Kirka, Kiruś, Kireczka
Kira / Kyra (ang.), Kira (wł.), Кира (ros.)
Święta Kira z Berenikis (28 lutego) — syryjska pustelnica z V/VI wieku, która wraz z Maraną spędziła lata na modlitwie pod gołym niebem.