Imieniny – Anatoliusz

Anatoliusz pochodzi z języka greckiego — od anatole (wschód słońca, wschód). Znaczenie: „wschodni", „ten, który przychodzi ze wschodu" lub „poranek, wschodząc słońce".

Imię znane w starożytności i wczesnym chrześcijaństwie, popularne w Bizancjum. Najsłynniejszym jego nosicielem był Anatoliusz, patriarcha Konstantynopola w latach 449–458, wykształcony w Aleksandrii i wyświęcony na diakona przez samego patriarchę Cyryla Aleksandryjskiego. To on, za namową cesarza Marcjana, doprowadził do zwołania w 451 roku Soboru Chalcedońskiego, na którym zdefiniowano dogmat o dwóch naturach Chrystusa i uznano równorzędność stolicy konstantynopolitańskiej wobec rzymskiej — decyzję do dziś kontrowersyjną w relacjach między Wschodem a Zachodem. Wcześniej, jako reprezentant patriarchy Aleksandrii na soborze efeskim w 431 roku, zdobył doświadczenie dyplomatyczne, które później wykorzystał, zwołując w tym celu lokalny synod potępiający herezję monofizycką. Do Polski imię trafiło przez Kościół wschodni i kontakty z kulturą grecką. Dziś imię rzadkie, częściej spotykane w Rosji (Анатолий) niż w Polsce.

Anatolek, Tolu, Tolek

Anatolius (łac.), Anatole (fr.), Anatolio (wł., hiszp.), Anatolij (ros.), Анатолій (ukr.)

Święty Anatoliusz z Konstantynopola (3 lipca) — arcybiskup Konstantynopola (449–458), jeden z ojców Soboru Chalcedońskiego (451), na którym zdefiniowano dogmat o dwóch naturach Chrystusa. Odegrał kluczową rolę w ustaleniu kanonu wiary.