Imieniny – Walenty

Walenty pochodzi z języka łacińskiego — od Valentinus, wywodzącego się od valere (być silnym, zdrowym, wartościowym). Znaczenie: „silny, zdrowy, dzielny". Patron zakochanych — jedno z najsłynniejszych imion w kulturze zachodniej.

Imię Walenty od wieków nierozerwalnie kojarzone jest z postacią świętego Walentego, rzymskim kapłanem lub biskupem żyjącym w III wieku, który poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Klaudiusza II — według tradycji władca ten zakazał młodym legionistom zawierania małżeństw, wierząc, że żonaci żołnierze walczą gorzej, a Walenty miał w tajemnicy błogosławić ich śluby wbrew zakazowi, za co zapłacił życiem. Z czasem jego wspomnienie, przypadające na 14 lutego, przekształciło się w międzynarodowe święto zakochanych, obchodzone dziś na całym świecie. W Polsce imię znane jest od średniowiecza, notowane już w XIII wieku, a szczyt popularności osiągnęło w XVI stuleciu. Wśród jego polskich nosicieli wyróżnia się Walenty Wańkowicz (1799–1842), malarz romantyczny i przyjaciel Adama Mickiewicza, autor jego najsłynniejszego portretu na skale Ajudah. Dziś imię to pozostaje w Polsce rzadkie — według danych PESEL nosi je 2985 Polaków. Współcześnie kult świętego Walentego bywa krytykowany za nadmierną komercjalizację związaną z Dniem Zakochanych, jednak sama postać historyczna pozostaje czczona w liturgii jako przykład wierności zasadom wbrew woli władzy świeckiej.

Walentyn, Walus, Waluś

Valentine (ang., franc.), Valentino (wł.), Valentín (hiszp.), Валентин (ros.)

Święty Walenty (14 lutego) — kapłan lub biskup z III wieku, zamęczony w Rzymie ok. 269 r. Patron zakochanych i narzeczonych — jego wspomnienie stało się na całym świecie Dniem Zakochanych.