Imieniny – Jerzy

Jerzy pochodzi z języka greckiego — od Georgios, wywodzącego się od georgos (rolnik, oracz): ge (ziemia) i ergon (praca). Znaczenie: „rolnik, ten, który uprawia ziemię". Imię patrona Anglii, Gruzji i wielu innych krajów.

Na ziemie polskie trafiło w XII wieku, prawdopodobnie za pośrednictwem języka czeskiego, gdzie funkcjonowało jako Juri lub Jiri. W średniowieczu szczególną popularnością cieszyło się wśród rycerstwa, co wiązało się bezpośrednio z legendą o świętym Jerzym — rzymskim żołnierzu i męczenniku, który według tradycji pokonał groźnego smoka, ratując przed nim córkę króla. Ta opowieść, symbolizująca triumf chrześcijaństwa nad pogaństwem oraz dobra nad złem, uczyniła świętego Jerzego jednym z najpopularniejszych rycerskich patronów w całej średniowiecznej Europie — jego kult umacniał pozycję imienia zarówno wśród szlachty, jak i, z czasem, mieszczaństwa. Popularność Jerzego wzrosła dodatkowo w okresie renesansu, a przez kolejne stulecia imię to utrzymywało w Polsce stabilną, wysoką pozycję, pozostając nieprzerwanie jednym z klasycznych, rozpoznawalnych imion męskich aż po dziś. Zdrobnienia Jurek i Jureczek towarzyszą imieniu od pokoleń i należą do najbardziej rozpoznawalnych polskich form skróconych. Warto dodać, że święty Jerzy jest dziś patronem nie tylko rycerzy, ale też skautów oraz licznych krajów i miast Europy, w tym Anglii, Gruzji oraz Katalonii, gdzie jego święto obchodzone jest wyjątkowo uroczyście.

Jurek, Jureczek, Jerzyś, Jerzyk

George (ang.), Georges (franc.), Giorgio (wł.), Jorge (hiszp.), Georg (niem.), Georgij (ros. Георгий)

Święty Jerzy (zm. ok. 303) — żołnierz i męczennik, według legendy zabójca smoka ratującego księżniczkę. Patron Anglii, Gruzji, rycerzy i harcerzy; wspomnienie 23 kwietnia.

Jerzy Kukuczka (1948–1989) — himalaista, drugi na świecie zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. Jerzy Stuhr (ur. 1947) — aktor i reżyser. Jerzy Giedroyc (1906–2000) — wydawca paryskiej „Kultury".