Imieniny Elwira: 27 stycznia, 10 lutego, 8 marca, 25 sierpnia, 21 listopada
Imię Elwira pochodzi ze starowysokoniemieckiego lub arabskiego — prawdopodobnie z arabskiego al-Wira (biała, blada) lub z germańskiego Alwira: al (wszystko) + wer (prawdziwy). Znaczenie: „prawdziwie biała".
Pochodzenie imienia Elwira nie jest jednoznaczne — jedna z teorii wskazuje na starogermańskie Alfhildr, złożone z „alf" (elf) oraz „hildr" (walka), co dawałoby znaczenie „wojownicza elfka", inna sugeruje związek ze słowami „al" (wszystko) i „wer" (prawda). Do Polski imię dotarło jednak przede wszystkim za pośrednictwem kultury hiszpańskiej i romańskiej, gdzie funkcjonowało w formie Elvira, znanej choćby z tytułu jednego z najsłynniejszych dzieł operowych — postać Donny Elwiry pojawia się w „Don Giovannim" Wolfganga Amadeusza Mozarta, co dodatkowo przyczyniło się do rozpoznawalności tego imienia w całej Europie. Na ziemiach polskich Elwira pojawiła się stosunkowo niedawno, bo dopiero w XIX wieku, zawsze pozostając rzadsza niż jej hiszpański pierwowzór. Prawdziwy, choć niewielki wzrost popularności imię odnotowało w latach 70. i 80. XX wieku, gdy egzotycznie brzmiące, zachodnie imiona cieszyły się rosnącym uznaniem. Obecnie jest już nadawane rzadko — według rejestru PESEL nosi je w Polsce 12 430 osób, głównie z pokolenia urodzonego w drugiej połowie XX wieku. Zdrobnienia Elwirka i Wira, choć rzadkie, towarzyszyły temu egzotycznemu imieniu w polskiej tradycji drugiej połowy XX wieku. Popularność opery Mozarta sprawiła, że imię to na trwałe skojarzone zostało z motywem zawiedzionej, acz dumnej kobiety, co nadało mu w kulturze europejskiej wyraźnie dramatyczny rys.
Ela, Elwirka, Wirka
Elvira (ang., wł., hiszp.), Elwire (franc.), Эльвира (ros.)
Święta Elwira z Granady — lokalna święta z Hiszpanii, czczona w okolicach Granady. Imię germańskie popularne na Półwyspie Iberyjskim; wspomnienie 25 stycznia.