Imieniny Leander: 27 stycznia, 27 lutego
Leander pochodzi z języka greckiego — od leon (lew) + aner/andros (mężczyzna, człowiek). Znaczenie: „lew wśród ludzi", „mężny jak lew". Imię symbolizowało siłę i odwagę.
W mitologii greckiej Leander był młodzieńcem z Abydos, który co noc przepływał wąską cieśninę Hellespont, kierowany światłem lampy ustawionej w wieży, by spotkać się ze swą ukochaną Hero, kapłanką Afrodyty z Sestos. Gdy pewnej burzliwej nocy płomień zgasł, Leander zbłądził i utonął, a Hero, ujrzawszy jego ciało, rzuciła się z wieży do morza — ich tragiczna historia stała się symbolem romantycznej, choć zakazanej miłości — w 1810 roku sam lord Byron powtórzył wyczyn Leandra, przepływając Hellespont w niewiele ponad godzinę, o czym później chętnie i z dumą wspominał w swej poezji, żartując, że w przeciwieństwie do mitycznego kochanka jemu ta ryzykowna, chłodna wyprawa nie kosztowała go, na szczęście, życia. W tradycji chrześcijańskiej imię niosło kilku świętych. Dziś rzadkie w Polsce.
Lean, Leanderek, Andro
Leander (łac., niem., ang.), Léandre (fr.), Leandro (wł., hiszp., port.), Леандр (ros.)
Święty Leander z Sewilli (27 lutego) — arcybiskup Sewilli (ok. 534–601), brat świętego Izydora z Sewilli. Nawrócił wizygockiego królewicza Hermenegilda na katolicyzm i przyczynił się do przyjęcia wiary przez cały lud Wizygotów na III Soborze w Toledo (589). Przyjaciel papieża Grzegorza Wielkiego.