Imieniny Orfeusz: 27 lutego
Orfeusz pochodzi z języka greckiego — Orpheus. Etymologia niepewna; możliwe związki z orphe (ciemność, noc) lub z trackim imieniem własnym. Imię mitologiczne, kojarzone z muzyką, poezją i miłością.
Orfeusz to legendarny tracki śpiewak i muzyk z mitologii greckiej, syn Muzy Kaliopy i boga Apollina lub — według innej wersji mitu — śmiertelnika Ojagrosa. Swoją lirą czarował zwierzęta, drzewa i rzeki, a nawet potrafił ukoić gniew bogów. Zstąpił do Hadesu, by odzyskać zmarłą od ukąszenia węża ukochaną Eurydykę, lecz stracił ją na zawsze, gdy wbrew zakazowi obejrzał się na nią tuż przed wyjściem na powierzchnię ziemi — jego mit stał się symbolem potęgi sztuki oraz tragicznej, niespełnionej miłości. Wokół jego postaci narodził się w starożytności orfizm — religijno-filozoficzny nurt mistyczny, który wywarł duży wpływ na pitagoreizm i wczesną filozofię grecką. Mit posłużył też za kanwę jednej z pierwszych oper w historii, Orfeusza i Eurydyki Christopha Willibalda Glucka (1762). Jako imię w Polsce rzadkie i artystyczne.
Orfek, Orfeuszek
Orpheus (ang., niem., łac.), Orfeo (wł., hiszp.), Orphée (fr.), Orfej (ros., bułg.)