Imieniny Trojan: 10 lutego
Trojan pochodzi z dwóch możliwych źródeł: słowiańskiego — od troj (trzy, potrójny) lub od nazwy mitycznej Troi (łac. Troja). W mitologii słowiańskiej Trojan był bóstwem lub legendarnym władcą. Znaczenie: „potrójny, trojaki" lub „trojanin, przybysz z Troi".
Postać Trojana pojawia się w staroruskim eposie Słowo o wyprawie Igora (XII w.) jako tajemnicze bóstwo lub istota nocy, w tradycji serbskiej i bułgarskiej przedstawiana czasem jako trójgłowa, bojąca się światła dziennego. Imię nosił też cesarz rzymski Trajan (98–117 n.e.), urodzony w Italice w Hiszpanii jako pierwszy władca Rzymu pochodzący spoza Italii, któremu senat nadał tytuł optimus princeps („najlepszy władca") — za jego panowania Cesarstwo Rzymskie osiągnęło największy w swej historii zasięg terytorialny, po podboju Dacji i wojnach z Partią, a jego czyny upamiętnia do dziś stojąca w Rzymie Kolumna Trajana — spiralny fryz liczący 155 scen i ponad 2600 postaci, wieńczony sceną samobójstwa pokonanego króla Dacji, Decebala. W Polsce imię Trojan pozostaje bardzo rzadkie, kojarzone dziś częściej z przymiotnikiem „trojański" niż z żywą tradycją nadawania go dzieciom.
Trojanek, Trojanko
Trajan (łac., niem., rum.), Troyan (ros., bułg.), Trojan (pol., serb.), Traianus (łac. — cesarz)