Imieniny – Leoncjusz

Leoncjusz pochodzi z języka greckiego — od leon (lew) + łaciński przyrostek -tius. Znaczenie: „lwi, podobny do lwa", „mężny jak lew". Imię symbolizowało siłę, odwagę i królewską godność.

Imię znane w Bizancjum i Kościele wschodnim. Nosił je cesarz Bizancjum Leoncjusz (695–698), który doszedł do władzy obalając i okaleczając Justyniana II, po czym sam po trzech latach rządów został obalony i okaleczony przez kolejnego uzurpatora, Tyberiusza III — obaj zaś zginęli straceni w 705 roku, gdy powracający z wygnania Justynian II odzyskał tron przy pomocy bułgarskiego chana Tervela. Ten krwawy łańcuch zemsty, typowy dla bizantyjskiej polityki tamtych dekad, uznaje się za jeden z najbardziej burzliwych epizodów w dziejach cesarstwa, symbolicznie otwierający okres politycznej niestabilności zwany później dwudziestoletnią anarchią bizantyjską, w trakcie którego na tronie cesarskim zasiadło aż sześciu różnych władców, zanim dynastia herakliańska, panująca od czasów cesarza Herakliusza, ostatecznie wygasła wraz ze śmiercią Justyniana II w 711 roku. Do Polski imię trafiło przez Kościół. Dziś imię archaiczne i bardzo rzadkie.

Leoncio, Leonek, Cjuszek

Leontius (łac.), Léonce (fr.), Leonzio (wł.), Leoncio (hiszp., port.), Leontij (ros.)

Święty Leoncjusz z Cezarei (13 stycznia) — biskup Cezarei Kapadockiej (IV w.), uczestnik Soboru Nicejskiego (325), gorliwy obrońca ortodoksji przed arianizmem. Czczony w Kościele wschodnim jako wyznawca wiary.