Imieniny Bogdan: 6 lutego, 19 marca, 14 lipca, 17 lipca, 10 sierpnia, 31 sierpnia, 2 września, 9 października, 8 listopada, 9 listopada, 10 grudnia
Bogdan to staropolskie imię dwuczłonowe — złożone z Bog- (Bóg) i -dan (dany). Znaczenie: „dany przez Boga" lub „Boży dar". Jest słowiańskim odpowiednikiem łacińskiego Deodatus lub hebrajskiego Natanael.
Bez korzeni łacińskich czy germańskich, funkcjonuje na ziemiach polskich już od XII wieku, co czyni je jednym z najstarszych rodzimych imion w kraju. W okresie piastowskim Bogdan był symbolem chrześcijańskiej wdzięczności za dar życia i chętnie nadawano je w rodzinach szlacheckich, a jego popularność nie ograniczała się wyłącznie do Polski — imię to funkcjonowało na wszystkich ziemiach słowiańskich, od Czech i Serbii po Bułgarię i Ruś, gdzie do dziś pozostaje powszechnie rozpoznawalne. Prawdziwy szczyt popularności w Polsce przypadł jednak na lata 40., 50. i 60. XX wieku, gdy Bogdan należał do grupy najchętniej nadawanych imion słowiańskich powojennego pokolenia. Od lat 70. jego popularność systematycznie malała, w miarę jak rodzice zwracali się ku nowszym modom imienniczym, jednak liczba osób noszących to imię w Polsce wciąż pozostaje bardzo duża — nosi je dziś prawie sto tysięcy mężczyzn, głównie z pokolenia starszego i średniego, choć młodzi rodzice sięgają po nie już rzadko. Wśród znanych Polaków noszących to imię można wymienić choćby Bogdana Chmielnickiego, hetmana kozackiego, przywódcę powstania na Ukrainie w XVII wieku.
Bogdanek, Bogduś, Bogda
Bogdan (ang., franc.), Bogdano (wł.), Богдан (ros., ukr., serb.) — imię typowo słowiańskie
Bogdan to słowiańska forma imienia Teodor lub Diodor — oznacza „dar Boga" (jak greckie Theodoros). Święty Teodor Stratelates (zm. ok. 319) — żołnierz i dowódca wojskowy, męczennik; wspomnienie 8 lutego.
Bogdan Chmielnicki (1595–1657) — hetman kozacki, przywódca powstania na Ukrainie.