Imieniny Amanda: 6 lutego, 18 czerwca, 26 października
Imię Amanda pochodzi z języka łacińskiego — od amandus/amanda (godzien/godna miłości), od amare (kochać). Znaczenie: „ta, którą należy kochać". Imię wyrażające urок i miłość.
W przeciwieństwie do wielu antycznych imion łacińskich, Amanda nie była powszechnie używana w starożytnym Rzymie — jako imię własne ukształtowała się dopiero znacznie później, prawdopodobnie w XVII i XVIII wieku w Anglii, gdzie chętnie tworzono nowe imiona żeńskie na wzór łacińskich form gramatycznych, cenionych za eleganckie, „uczone" brzmienie. Do Polski imię dotarło stosunkowo późno, głównie za sprawą rosnących w XX wieku wpływów kultury anglosaskiej oraz popularnych filmów i seriali zagranicznych, w których pojawiały się bohaterki noszące to imię. Nigdy nie należało do form masowo wybieranych w Polsce, funkcjonując raczej jako wybór oryginalny i międzynarodowo brzmiący. Współcześnie Amanda pozostaje imieniem rzadkim, choć rozpoznawalnym, cenione przez rodziców poszukujących formy eleganckiej, łatwej w wymowie niemal w każdym języku europejskim i niosącej ze sobą wyraźnie pozytywne, związane z miłością znaczenie. Zdrobnienia Amandzia i Manda towarzyszą temu eleganckiemu imieniu w codziennym użyciu, dodatkowo podkreślając jego łacińskie skojarzenia z miłością i wdziękiem.
Manda, Mandy, Amandka
Amanda (ang., franc., niem., wł., hiszp.), Аманда (ros.)
Amanda pochodzi z łacińskiego amanda (godna miłości, kochana). Święty Amand z Maastricht (ok. 584–679) — apostoł Belgii i Flandrii, misjonarz. Amanda to żeńska forma imienia Amand; wspomnienie 6 lutego.