Imieniny – Demetriusz

Demetriusz pochodzi z języka greckiego — od Demeter (Δημήτηρ), bogini ziemi i urodzaju: de/da (ziemia) + meter (matka). Znaczenie: „poświęcony Demeter", „syn Matki Ziemi".

Imię popularne w Grecji i Bizancjum. Nosił je król Macedonii Demetriusz I Poliorketes („Zdobywca miast", 337–283 p.n.e.), syn Antygona Jednookiego, słynny z budowy gigantycznych machin oblężniczych — w tym ważącej ponad 160 ton wieży oblężniczej Helepolis — i z morskiego zwycięstwa nad Ptolemeuszem pod Salaminą na Cyprze w 306 roku p.n.e., choć nieudana późniejsza próba zdobycia Rodos, mimo zastosowania tych samych imponujących machin, zakończyła się jego pierwszą poważną porażką, choć i tak przeszedł do historii jako jeden z najzdolniejszych inżynierów wojskowych epoki hellenistycznej, a jego imię, wywodzące się od bogini urodzaju Demeter, czczonej niegdyś w tajemnych misteriach eleuzyńskich, kojarzy się dziś raczej z żarliwym prawosławnym kultem świętego wojownika z Tesaloniki. W Polsce imię znane przez Kościół wschodni. Dziś forma Demetriusz rzadka, szerzej znana jako Dymitr (ros.) lub Dimitri (gr.).

Demek, Demi, Demetrek

Demetrius (łac.), Dimitri (fr., gr.), Dimitrij (ros.), Demetrio (wł., hiszp.), Demetrios (gr.), Dymitr (pol. — forma ros.)

Święty Demetriusz z Tesaloniki (26 października) — rzymski oficer i męczennik (†306), jeden z najważniejszych świętych Kościoła prawosławnego. Zginął za wyznawanie wiary podczas prześladowań Dioklecjana. Patron Tesaloniki i żołnierzy. W Tesalonice wzniesiono ku jego czci wielką bazylikę — jeden z najpiękniejszych wczesnochrześcijańskich kościołów świata.