Imieniny – Duszan

Duszan pochodzi z języka serbskiego/słowiańskiego — od dusza (dusza, duchowość, tchnienie życia). Znaczenie: „pełen duszy", „duchowy, żywotny". Imię wyraża głębię duchową i wewnętrzne bogactwo.

Imię popularne w Serbii i krajach byłej Jugosławii. Nosił je Stefan Duszan (ok. 1308–1355) — najwybitniejszy władca średniowiecznej Serbii, koronowany w 1346 roku na cara Serbów, Greków, Bułgarów i Albańczyków, który rozszerzył państwo serbskie od Dunaju po Zatokę Koryncką, obejmując większość Bałkanów. Jego trwałym dziedzictwem stał się spisany w 1349 roku kodeks praw, znany jako Zakonik Duszana, obowiązujący w Serbii aż do końca średniowiecza. Po jego nagłej śmierci w 1355 roku tron objął syn Uroš, który nie zdołał utrzymać rozległego imperium ojca w całości. Za rozmach podbojów i reform współcześni historiografowie nadali mu przydomek „Duszan Mocny" lub „Duszan Groźny" — imię to nosi też dziś wielu Serbów, Chorwatów i Słoweńców, dla których pozostaje symbolem narodowej dumy. W Polsce imię używane rzadko, głównie wśród rodzin o słowiańskich korzeniach bałkańskich.

Dusz, Dusio, Duszanek

Dušan (serb., chorw., czes., słow.), Dushan (ang.)