Imieniny – Hilaria

Hilaria pochodzi z języka greckiego (przez łaciński hilaris) — od hilaros, oznaczającego „wesołą, radosną, pogodną". Imię wyrażało radość życia i dobry nastrój.

Imię znane w starożytnym Rzymie i wczesnym chrześcijaństwie, gdzie wiązało się też z Hilariami — hucznym, radosnym świętem ku czci bogini Kybele, obchodzonym wiosną w okolicach równonocy. Do Polski trafiło za pośrednictwem Kościoła, spokrewnione z imionami Hilarion i Hilary, wywodzącymi się z tego samego greckiego rdzenia oznaczającego wesołość i pogodę ducha. Najbardziej znaną świętą tego imienia jest matka świętej Afry z Augsburga, która według tradycji nawróciła się na chrześcijaństwo pod wpływem własnej córki. Dziś rzadkie, lecz wciąż znane z kalendarza liturgicznego, cenione jako imię o wyjątkowo pogodnym, optymistycznym znaczeniu. Rzymskie Hilaria obchodzono 25 marca, tuż po wiosennym zrównaniu dnia z nocą, a towarzyszyły im maskarady i przebieranki, podczas których wolno było żartować nawet z urzędników i możnych, co część badaczy uznaje za odległy pierwowzór dzisiejszego prima aprilis.

Hilarka, Laria, Hila, Ilarcia

Hilaria (wł., hiszp., port.), Hilaire (fr. — forma), Hillary/Hilary (ang.), Hilária (węg.), Ylaria (wł.)

Święta Hilaria (12 sierpnia) — matka świętej Afry z Augsburga (IV w.). Według tradycji nawróciła się na chrześcijaństwo pod wpływem córki. Po śmierci Afry modliła się przy jej grobie, aż sama poniosła śmierć od żołnierzy pogańskich. Czczona jako męczennica.