Imieniny – Julianna

Julianna to żeńska forma imienia Julian, wywodząca się z języka łacińskiego — od rodu Juliuszów (Iulius). Znaczenie: „z rodu Juliuszów". Imię eleganckie, historyczne i biblijne.

Imię Julianna jest żeńską formą łacińskiego Julianus, wywodzącego się od nazwiska rodowego Juliuszów i pierwotnie oznaczającego przynależność do tego wpływowego, patrycjuszowskiego rodu starożytnego Rzymu, z którego wywodził się między innymi Gajusz Juliusz Cezar — bywa też łączone z łacińskim iuvenis, oznaczającym „młody", „pełen życia". Na ziemie polskie imię to dotarło stosunkowo późno w porównaniu z innymi formami łacińskimi, prawdopodobnie w okresie średniowiecza, wraz z ogólnym rozpowszechnieniem imion o antycznym, rzymskim rodowodzie wśród szlachty i mieszczaństwa. Jego popularność rosła stopniowo przez kolejne stulecia, osiągając swoje złote lata w XIX i XX wieku, gdy Julianna była cenionym wyborem dla córek w rodzinach dbających o elegancję oraz klasyczne brzmienie imienia. Współcześnie imię to przeżywa w Polsce wyraźny, dynamiczny renesans popularności, wpisując się w ogólną modę na tradycyjne, lecz rzadziej dziś spotykane formy żeńskie — nosi je już ponad 43 tysiące Polek, a liczba ta systematycznie rośnie z roku na rok wśród nowo narodzonych dziewczynek. Zdrobnienia Julcia i Julianka towarzyszą temu imieniu od pokoleń, łagodząc jego dostojny, rzymski rodowód w codziennym, rodzinnym użyciu. Współcześnie forma ta bywa też odbierana jako bardziej dostojna i formalna alternatywa dla krótszej, popularnej Julii, co dodatkowo przyciąga rodziców szukających eleganckiego wyboru.

Julia, Julka, Julcia, Julisia

Julianne (ang.), Julienne (franc.), Giuliana (wł.), Juliana (hiszp., niem.), Юлиана (ros.)

Święta Julianna z Nikomedii (zm. ok. 305) — dziewica i męczennica, torturowana za odmowę poślubienia poganina; wspomnienie 16 lutego. Julianna z Norwich (ok. 1342–1416) — angielska mistyczka, autorka Objawień Bożej Miłości.