Imieniny Gerlinda: 26 lutego, 3 grudnia
Gerlinda pochodzi z języka germańskiego — od ger (włócznia, dzida) + lind (miękki, łagodny, giętki jak lipa). Znaczenie: „łagodna jak włócznia", „delikatna wojowniczka" — połączenie siły i miękkości.
Imię typowo germańskie, znane w średniowiecznej Europie Zachodniej. Formę Gerlint nosi jedna z głównych postaci średniowysokoniemieckiego eposu Kudrun (XIII w.) — surowa matka Hartmuta, która więzi tytułową bohaterkę i zmusza ją do prania nad brzegiem morza za odmowę poślubienia jej syna; dzieło uznaje się za swoisty żeński kontrapunkt do Pieśni o Nibelungach. Utwór ten przetrwał do naszych czasów w zaledwie jednym rękopisie — szesnastowiecznym Ambraser Heldenbuch, spisanym na zlecenie cesarza Maksymiliana I — co czyni Gerlint jedną z niewielu postaci literackich, które omal nie zaginęły bezpowrotnie wraz z całym dziełem, gdyby nie ten pojedynczy, cudem ocalały egzemplarz. Do Polski imię trafiło przez kulturę kościelną i kontakty z kulturą niemiecką. Dziś bardzo rzadkie, spotykane jedynie w dokumentach historycznych i rejestrach imion.
Gerla, Linda, Gerlindka
Gerlinde (niem.), Gerlinda (wł., pol.), Gerlinde (nid.), Gerlind (skand.)