Imieniny – Brygida

Brygida pochodzi z języka staroirlandzkiego — od celtyckiej bogini Brighid, wywodzącej się od rdzenia brig (moc, wzniosłość, wysokość). Znaczenie: „potężna, wzniosła". Imię przybyło do Europy kontynentalnej przez kult irlandzkich świętych.

Po chrystianizacji Irlandii kult pogańskiej bogini w naturalny sposób przeniknął do postaci świętej Brygidy z Kildare, irlandzkiej zakonnicy i opatki żyjącej na przełomie V i VI wieku, uznawanej dziś za jedną z trzech głównych patronek Irlandii, obok świętego Patryka i świętej Kolumby. Na ziemiach polskich imię to notowane jest od średniowiecza w licznych wariantach fonetycznych, takich jak Bryjida, Bryda czy Brytnia, jednak szerszą popularność zdobyło dopiero w XIX wieku, szczególnie na terenach Mazowsza oraz Pomorza. Wśród Polek noszących to imię ważne miejsce zajmuje też związek ze świętą Brygidą Szwedzką, XIV-wieczną mistyczką i autorką licznych objawień, patronką Europy. Współcześnie Brygida pozostaje imieniem o wyrazistym charakterze i głębokiej, celtycko-skandynawskiej symbolice, nadawanym rzadko, lecz cenionym za swoją historyczną głębię. Zdrobnienia Bryga i Brygidka towarzyszą temu imieniu od pokoleń, łagodząc jego dostojny, celtycko-skandynawski rodowód w codziennym, rodzinnym użyciu.

Brygidka, Brysia, Gida, Bryta, Bryśka

Brigid / Bridget (ang., irland.), Brigitte (franc., niem.), Brigida (wł., hiszp., port.), Birgitta (szw., norw.), Бригита (ros.)

Święta Brygida Irlandzka (ok. 451–525) — opatka z Kildare, patronka Irlandii obok Patryka. Święta Brygida Szwedzka (ok. 1303–1373) — mistyczka, założycielka brygidek, patronka Europy; wspomnienia 1 lutego i 23 lipca.

Święta Brygida Szwedzka (1303–1373) — szwedzka mistyczka, założycielka zakonu brygidek.