Imieniny – Budok

Budok pochodzi z języka celtyckiego (kornwalijskiego lub bretońskiego) — od bud (zwycięstwo, triumf — pokrewne walij. buddug) i przyrostka -oc/-ok. Znaczenie: „zwycięski" lub „mały zwycięzca". Imię typowe dla tradycji celtyckiej Bretanii i Kornwalii.

Święty Budok (Beuzec) — walijski lub kornwalijski święty z V–VI wieku, jeden z założycieli bretońskiego chrześcijaństwa. Według legendy jego matka umieściła go w kamieniu i rzuciła w morze, a kamień dopłynął do Bretanii, gdzie chłopiec cudownie przeżył. Stał się biskupem i ewangelizatorem Armoryki (dzisiejsza Bretania). Patron kilku miejscowości bretońskich. W Polsce imię nieznane.

Bud, Budek, Budoczek

Budoc (breton., franc.), Beuzec (breton.), Budocus (łac.), Будок (ros.)