Imieniny – Feliksa

Feliksa pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Felix (szczęśliwy, błogosławiony, przynoszący szczęście). Znaczenie: „szczęśliwa, błogosławiona". Imię optymistyczne, wyrażające radość i pomyślność.

Pojawiła się w Polsce znacznie później niż męski odpowiednik, którego kult związany był ze świętym Feliksem z Nikomedii i sięgał już XII wieku. Forma żeńska rozpowszechniła się dopiero w XIX i na początku XX wieku, głównie w rodzinach inteligenckich i mieszczańskich, dla których imię to niosło pozytywne, optymistyczne skojarzenia z pomyślnością i radością życia. Podobnie jak męski Feliks, Feliksa nigdy nie należała do imion masowo nadawanych, pozostając raczej wyrazistym, nieco staroświeckim wyborem. Dziś kojarzona jest niemal wyłącznie z pokoleniem babć i prababć, podobnie jak wiele innych żeńskich form popularnych niegdyś imion łacińskich. Według danych PESEL nosi je dziś 2107 Polek. Ten sam łaciński rdzeń felix dał początek angielskiemu słowu felicity i hiszpańskiemu feliz, oznaczającym szczęście.

Fela, Felunia, Felusia

Felicia (ang.), Félicie (franc.), Felicia (wł., hiszp.), Феликса (ros.)

Feliksa to żeńska forma imienia Feliks. Święty Feliks z Noli (zm. ok. 260) — kapłan, patron folkloru religijnego; wspomnienie 14 stycznia. Święta Feliksa — kilka wczesnochrześcijańskich męczennic nosiło to imię.