Imieniny Emil: 1 lutego, 22 maja, 26 maja, 28 maja, 18 czerwca, 16 sierpnia, 11 października, 16 października
Emil pochodzi z języka łacińskiego — od starożytnego rodu Aemilius, prawdopodobnie od aemulus (rywalizujący, naśladujący) lub etruskiego rdzenia. Znaczenie: „rywalizujący, pilny". Imię romanistyczne, popularne w całej Europie.
Imię Emil wywodzi się od łacińskiej nazwy rodowej Aemilius, związanej ze słowem aemulus oznaczającym „rywala" lub „tego, który dąży do celu" — jego korzenie sięgają jednego z najznamienitszych rodów patrycjuszowskich starożytnego Rzymu, rodu Emiliuszów, z którego wywodzili się liczni konsulowie i wodzowie republiki. Do kultury chrześcijańskiej, a za jej pośrednictwem do krajów Europy Środkowej, Zachodniej i Skandynawii, imię to trafiło już w średniowieczu, zyskując w Polsce pewną, choć niemasową popularność w XIX wieku. Ogromny wpływ na jego europejską rozpoznawalność miała wydana w 1762 roku powieść filozoficzna Emil, czyli o wychowaniu Jeana-Jacques'a Rousseau, jeden z fundamentalnych tekstów oświeceniowej myśli pedagogicznej, który na trwałe związał to imię z ideałami naturalnego, harmonijnego wychowania dziecka. Przez cały XX wiek Emil pozostawał w Polsce imieniem stabilnym, choć niezbyt powszechnym, cenionym za klasyczne, europejskie brzmienie oraz skojarzenia z ambicją i wytrwałością w dążeniu do celu. Według danych z rejestru PESEL z 2025 roku nosiło je 29 341 osób, co dawało mu 116. miejsce w krajowym rankingu popularności imion męskich. Zdrobnienie Emilek towarzyszy temu imieniu od pokoleń, łagodząc jego dostojny, rzymski rodowód w codziennym, rodzinnym użyciu.
Emilek, Emileczek, Emi
Emil (niem., skandynaw.), Émile (franc.), Emilio (wł., hiszp.), Эмиль (ros.)
Święty Emil z Kartaginy (zm. ok. 259) — chrześcijanin z Kartaginy zamęczony za Waleriana razem ze świętym Marianem; wspomnienie 28 maja.
Emil Zola (1840–1902) — francuski pisarz, czołowy przedstawiciel naturalizmu. Emil Zátopek (1922–2000) — czeski biegacz, czterokrotny mistrz olimpijski.