Imieniny Efrem: 7 marca, 2 czerwca, 9 czerwca, 18 czerwca
Efrem pochodzi z języka hebrajskiego — od Efrajim (אֶפְרַיִם), co oznacza „podwójnie płodny" lub „obfity". Imię biblijne — drugi syn Józefa Egipskiego, jeden z dwunastu patriarchów Izraela, który dał nazwę jednemu z największych pokoleń.
W Biblii Efrem — syn Józefa i Asenat, błogosławiony przez Jakuba jako ważniejszy od swego starszego brata Manassesa. Jego pokolenie Efraima stało się najpotężniejszym spośród pokoleń Izraela. Święty Efrem Syryjczyk (ok. 306–373) — urodzony w Nisibis, ojciec Kościoła, diakon, poeta i teolog syryjski, nazywany „harfą Ducha Świętego"; pozostawił po sobie ponad czterysta zachowanych hymnów, w tym cykl Hymnów przeciw herezjom, będący jedną z najważniejszych IV-wiecznych obron ortodoksji przed ariańskimi i gnostyckimi naukami swej epoki. Pisał po syryjsku, a nie po grecku, służąc jako diakon najpierw w rodzinnym Nisibis u boku biskupa Jakuba, później zaś, po ustąpieniu miasta Persom, na wygnaniu w Edessie, gdzie jego hymny stały się głównym orężem w obronie nicejskiej ortodoksji przed wpływowymi tam wyznawcami arianizmu. W Polsce imię rzadkie, liturgiczne, wschodniochrześcijańskie.
Efremek, Efrek
Ephraim (ang., hebr.), Éphraïm (franc.), Efraín (hiszp.), Efraim (niem.), Ефрем (ros.)