Imieniny Domna: 2 czerwca, 28 grudnia
Domna pochodzi od łacińskiego domina (pani, gospodyni, władczyni), skróconego do formy domna. Imię nosi znaczenie „pani, władczyni" i podkreśla dostojeństwo oraz niezależność. W tradycji wschodniochrześcijańskiej imię zachowało pełną formę.
Domna to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa Dominus — „Pan" — i stanowiące żeńską formę imienia Dominik, oznaczającego „pański, należący do Pana". W tradycji chrześcijańskiej odniesienie to dotyczyło zazwyczaj Boga lub Chrystusa, nadając imieniu wyraźnie religijny wydźwięk. Na ziemiach polskich imię jest poświadczone już od 1438 roku, co czyni je jednym ze starszych łacińskich imion żeńskich obecnych w polskiej tradycji. Kościół katolicki czci pod tym imieniem kilka wczesnochrześcijańskich świętych i męczennic — jedna ze świętych Domn wspominana jest wraz ze świętymi Blandyną i Fotynem oraz ich towarzyszami, druga zaś, męczennica z Nikomedii, razem ze świętą Teofilą i pozostałymi towarzyszkami, które poniosły śmierć za wiarę w czasach prześladowań cesarza Dioklecjana na przełomie III i IV wieku. Ze względu na podwójny patronat imię ma dwie daty imienin w kalendarzu: 2 czerwca oraz 28 grudnia. Współcześnie w Polsce pozostaje imieniem rzadkim i archaicznie brzmiącym.
Domcia, Domeczka, Domusia, Domna.
Domna (gr., ros., serb.), Domnika (bułg.), Domna (łac.).
Święta Domna z Nikomedii (zm. ok. 303), chrześcijańska dziewica i męczennica, zamęczona za wiarę podczas prześladowań Dioklecjana.