Imieniny Marzanna: 21 marca, 2 czerwca
Marzanna pochodzi ze słowiańskiego — od imienia Marzanny, prastarej słowiańskiej bogini zimy, śmierci i odrodzenia. Możliwy też związek z imieniem Marianna. Znaczenie: „bogini zimy" lub jako forma Marianny — „łaskawa, pełna wdzięku".
Imię Marzanna wywodzi się bezpośrednio z folkloru słowiańskiego i nosiła je dawna bogini zimy i śmierci, ale też odrodzenia i płodności, znana z prasłowiańskiego rdzenia „mar-"/„mor-", związanego ze śmiercią — do dziś jej symboliczne topienie w rzece na powitanie wiosny, zwyczajowo w dniu równonocy wiosennej 21 marca, pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrzędów ludowych w Polsce. W przeciwieństwie do wielu innych imion o mitologicznym rodowodzie, Marzanna nigdy nie zdobyła w Polsce statusu popularnego imienia chrzestnego, a jej wyraźnie pogańskie, mroczne konotacje sprawiały, że przez wieki była raczej unikana niż nadawana noworodkom — dla wielu rodzin kojarzy się ona wprost z obrzędem topienia kukły, symbolizującym śmierć zimy, a nie z chrześcijańską tradycją imienniczą. Bywa też traktowana jako przekształcona forma imienia Marianna, choć te dwie ścieżki etymologiczne pozostają odrębne. Współcześnie w Polsce imię to nosi ponad 12 tysięcy kobiet, jednak są to niemal wyłącznie osoby starszego pokolenia — w 2024 roku nie odnotowano ani jednego nowego nadania tego imienia noworodkowi płci żeńskiej w całym kraju. Zdrobnienie Marzanka, choć dziś praktycznie nieużywane, towarzyszyło temu imieniu w nielicznych rodzinach, które mimo pogańskiego rodowodu decydowały się je nadać.
Marzanka, Marzena, Marzusia, Marzka
Morana (serb., czes., słoweń.) — słowiańska bogini zimy; Марзанна (ros.) — imię związane z tradycją słowiańską.
Marzanna — słowiańskie bóstwo zimy i śmierci, którego kukłę tradycyjnie topi się lub pali w pierwszy dzień wiosny.