Imieniny Maryna: 12 lutego, 18 czerwca, 18 lipca, 30 lipca, 11 listopada
Maryna pochodzi z języka łacińskiego — od marinus/marina (morski, morska). Znaczenie: „morska", „należąca do morza". Równocześnie forma imienia Maria — obie tradycje przenikają się w historii imienia.
W Polsce poświadczone jest już od XV wieku — najstarszy znany zapis pochodzi z 1443 roku — gdzie występowało głównie w środowiskach mieszczańskich i szlacheckich, często jako lokalny wariant lub przekształcenie imienia Maria, choć formalnie pozostaje odrębnym imieniem o własnej etymologii. Przez wieki funkcjonowało w Polsce w cieniu znacznie popularniejszej Marii i Marianny, nigdy nie zyskując masowego rozpowszechnienia w zachodniej części kraju. Współcześnie Maryna kojarzona jest w Polsce przede wszystkim z kulturą ukraińską i rosyjską, gdzie od dawna należy do imion powszechnie używanych i chętnie wybieranych — ta wschodniosłowiańska popularność sprawia, że dziś w Polsce imię to nosi wiele kobiet pochodzenia ukraińskiego, co dodatkowo ugruntowało jego współczesną obecność w kraju. Ze względu na swoją rzadkość w rodzimej, zachodniosłowiańskiej tradycji, Maryna pozostaje w Polsce imieniem o wyjątkowym, indywidualnym charakterze, cenionym za melodyjne, egzotyczne brzmienie oraz morską symbolikę.
Marynka, Marynia, Rina
Marina (ang., wł., hiszp., franc.), Marin (franc.), Марина (ros.)
Święta Maryna z Antiochii (17 lipca) — dziewica i męczennica z III/IV wieku, w zachodniej tradycji znana jako Małgorzata. Według legendy córka pogańskiego kapłana, nawróciła się i poniósł śmierć za wiarę. Jedna z Czternastu Świętych Wspomożycieli.
Święta Maryna z Bitynii (18 lutego) — dziewica, która przeżyła lata w klasztorze męskim przebrana za mnicha.
Maryna Mniszchówna (ok. 1588–1614) — żona Dymitra Samozwańca, carowa Rosji.