Imieniny – Felicyta

Felicyta pochodzi z języka łacińskiego — od felicitas (szczęście, pomyślność). Znaczenie: „szczęśliwa".

Felicyta z Kartaginy (zm. 203) — niewolnica i wczesnochrześcijańska męczennica, która wraz ze swoją panią, młodą matroną Perpetuą, poniosła śmierć na arenie podczas prześladowań cesarza Septymiusza Sewera. Będąc w zaawansowanej ciąży w chwili aresztowania, urodziła córkę w więzieniu na krótko przed egzekucją — rzymskie prawo zabraniało bowiem karania kobiet ciężarnych, co dodatkowo podkreśla dramatyzm jej historii. Ich wspólne męczeństwo, opisane w zachowanym do dziś Pasji świętych Perpetuy i Felicyty, uznawanym częściowo za autentyczny zapis relacji samej Perpetuy z więzienia, jest jednym z najlepiej udokumentowanych i najwcześniejszych świadectw z historii starożytnego Kościoła, cenionym przez historyków za autentyczny, osobisty ton relacji, rzadko spotykany w innych tekstach hagiograficznych tej epoki, zdominowanej zwykle przez bardziej formalny, bezosobowy i trzecioosobowy, dystansujący styl opisu żywotów świętych.

Felka, Felicytka

Felicity (ang.), Felicità (wł.), Félicité (franc.)

Święta Felicyta z Kartaginy (7 marca, razem ze św. Perpetuą) — wczesnochrześcijańska męczennica z III wieku, jedna z najbardziej czczonych świętych pierwotnego Kościoła.