Imieniny Lukrecja: 7 czerwca, 11 sierpnia, 23 listopada
Lukrecja pochodzi z języka łacińskiego — od Lucretia, żeńskiej formy rodu Lukrecjuszów (Lucretius), możliwie od lucrum (zysk, korzyść). Znaczenie: „z rodu Lukrecjuszów". Imię starożytne, tragicznie rozsławione przez legendę Republiki Rzymskiej.
Według rzymskiej legendy Lukrecja (zm. ok. 509 p.n.e.) była cnotliwą żoną Kollatyna, zgwałconą przez Sekstusa Tarkwiniusza, syna ostatniego króla Rzymu. Po ujawnieniu hańby rodzinie odebrała sobie życie, a wywołane tym oburzenie ludu doprowadziło do obalenia monarchii i ustanowienia Republiki Rzymskiej — Lukrecja na wieki stała się symbolem cnoty i poświęcenia. Zupełnie inną postacią była Lukrecja Borgia (1480–1519), córka papieża Aleksandra VI, przez wieki oczerniana czarną legendą o otruciach i kazirodztwie, choć nowsze badania historyczne przedstawiają ją raczej jako wykształconą mecenaskę sztuki i sprawną władczynię księstwa Ferrary, uwikłaną głównie w polityczne rozgrywki swojej rodziny. Losy obu Lukrecji zainspirowały niezliczone dzieła sztuki — od obrazów Botticellego i Rembrandta po operę Gaetana Donizettiego Lukrecja Borgia (1833). W Polsce imię rzadkie, o wyraźnie renesansowym, włoskim brzmieniu.
Lukka, Krecia, Cja
Lucrezia (wł.), Lucrèce (franc.), Lucrecia (hiszp.), Lucretia (ang., łac.), Лукреция (ros.)