Imieniny Luiza: 15 marca, 19 sierpnia, 25 sierpnia
Luiza pochodzi ze starogermańskiego przez francuski — żeńska forma od Ludwik (Ludwig): hlod (sława, chwała) i wig (walka, wojownik). Znaczenie: „sławna wojowniczka". Elegancka, romańska forma imienia Ludwika.
Do Europy Zachodniej, a stamtąd do Polski, imię dotarło za pośrednictwem Francji, gdzie funkcjonowało jako Louise, nosiła je między innymi Ludwika Maria Gonzaga, francuska księżniczka i późniejsza królowa Polski, żona dwóch kolejnych królów z dynastii Wazów — Władysława IV i Jana Kazimierza. Na ziemiach polskich Luiza rozpowszechniła się głównie w środowiskach szlacheckich i mieszczańskich, zyskując realną popularność w XVIII i XIX wieku, wraz z rozwojem mody na francuską kulturę oraz nurt romantyzmu, w którym imiona o eleganckim, zachodnioeuropejskim brzmieniu cieszyły się szczególnym uznaniem. Przez cały XX wiek Luiza pozostawała w Polsce imieniem stosunkowo rzadkim, jednak nigdy nie zniknęła całkowicie z rodzimej tradycji imienniczej. Współcześnie jest chętnie wybierana przez rodziców poszukujących formy jednocześnie klasycznej, arystokratycznej i międzynarodowo brzmiącej. Zdrobnienia Luizka i Lulu towarzyszą temu imieniu w codziennym użyciu, dodatkowo podkreślając jego eleganckie, francusko-germańskie skojarzenia.
Luizka, Luisia, Lula
Louise (franc., ang.), Luise (niem.), Luisa (wł., hiszp.), Луиза (ros.)
Święta Ludwika de Marillac (1591–1660) — francuska wdowa, współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia (szarytek) razem ze świętym Wincentym à Paulo. Patronka służby społecznej; wspomnienie 15 marca.