Imieniny – Longin

Longin pochodzi z języka łacińskiego — od Longinus, wywodzącego się od longus (długi) lub od nazwy rodowej. Znaczenie: „długi" lub imię należące do rodu Longinów. Imię znane przede wszystkim z tradycji pasyjnej chrześcijaństwa.

Imię wywodzi się z łacińskiego przydomka rodowego Longinus, choć w tradycji chrześcijańskiej najsilniej kojarzone jest z legendarnym rzymskim żołnierzem, który — według apokryficznej tradycji rozwiniętej już we wczesnym średniowieczu — miał przebić bok umierającego Jezusa włócznią, dziś czczoną jako Włócznia Longina, jedna z najsłynniejszych relikwii chrześcijaństwa. Nawrócony cudem, jaki dokonał się w tym momencie, Longin miał następnie głosić wiarę i ponieść śmierć męczeńską — Kościół katolicki czci go 15 marca. W średniowiecznej Europie kult świętego Longina rozpowszechnił się szczególnie w krajach niemieckojęzycznych i w Polsce, gdzie imię nadawano jednak rzadko, głównie w rodzinach głęboko związanych z tradycją liturgiczną. Postać świętego Longina uwiecznił w rzeźbie Gian Lorenzo Bernini — jego monumentalny posąg zdobi do dziś jedną z czterech nisz pod kopułą bazyliki Świętego Piotra w Rzymie. Do dziś imię pozostaje niszowe — nosi je w Polsce ok. 1,3 tysiąca mężczyzn, niemal wyłącznie starszego pokolenia.

Longi, Longinek, Lonek

Longinus (łac.), Longin (franc.), Longino (wł., hiszp.), Лонгин (ros.)