Imieniny Henryka: 21 lutego, 16 marca
Imię Henryka pochodzi z języka starogermańskiego — jest żeńską formą imienia Henryk, złożonego z heim (dom, ojczyzna) i ric (władca, władza). Oznacza „władczyni domu" lub „pani rodu i ojczyzny". Do Polski dotarło w średniowieczu przez łacińskie Henricus.
Męska forma znana była na ziemiach polskich już w średniowieczu, szczególnie popularna wśród dynastii piastowskiej — nosili ją między innymi śląscy książęta Henryk I Brodaty i jego syn Henryk II Pobożny, poległy w bitwie pod Legnicą w 1241 roku podczas obrony Europy przed najazdem mongolskim. Żeńska Henryka towarzyszyła tej tradycji od dawna, choć zawsze pozostawała rzadsza niż forma męska. Największą popularność oba imiona osiągnęły na przełomie XIX i XX wieku oraz w pierwszej połowie stulecia następnego, gdy w Polsce cieszyły się szczególnym uznaniem dzięki skojarzeniom z rycerskością i dostojną, dynastyczną tradycją. Wśród najsłynniejszych nosicieli formy męskiej wymienia się Henryka Sienkiewicza, wybitnego polskiego pisarza i laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Współcześnie Henryka jest imieniem nadawanym rzadko, kojarzonym niemal wyłącznie z pokoleniem babć i prababć.
Henia, Henka, Heńka, Henrisia, Henryczka, Henrietta, Heniuś
Henriette (franc.), Henrietta (ang., niem., węg.), Enriqueta (hiszp.), Enrichetta (wł.), Генриетта (ros.)
Henryka to żeńska forma imienia Henryk. Święty Henryk II (973–1024) — cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego, reformator Kościoła, fundator diecezji bamberskiej. Patron królów; wspomnienie 13 lipca.
Henryka Bochniarz (ur. 1947) — polska ekonomistka i działaczka gospodarcza, wieloletnia prezydent Konfederacji Lewiatan.