Imieniny Fidelis: 24 kwietnia, 21 sierpnia, 28 października
Fidelis pochodzi z języka łacińskiego — od fidelis (wierny, lojalny, godny zaufania), wywodzącego się od fides (wiara, wierność). Znaczenie: „wierny, lojalny, godny zaufania". Imię o głębokiej symbolice religijnej i rycerskiej.
Imię znane w tradycji zakonnej i kościelnej. Nosił je święty Fidelis z Sigmaringen (1577/78–1622) — niemiecki prawnik, który porzucił obiecującą karierę świecką, by wstąpić do kapucynów, a następnie zginął z rąk rozwścieczonego tłumu podczas misji wśród szwajcarskich protestantów. Wiele innych osób w klasztorach przyjmowało to imię jako zakonne, na znak ślubowanej wierności regule. W Polsce rzadkie jako imię świeckie, lecz znane z hagiografii. Łacińska sentencja Semper fidelis (zawsze wierny), znana już mieszkańcom starożytnego Rzymu, a od 1883 roku będąca oficjalnym mottem Korpusu Piechoty Morskiej USA, odwołuje się do tego samego rdzenia znaczeniowego, co samo imię, i była już znana senatorom starożytnego Rzymu, wypowiadana podobno tradycyjnie na zakończenie ich uroczystych mów publicznych w rzymskim senacie, na długo jeszcze przed narodzinami samego chrześcijaństwa.
Fidel, Fidelek, Fidi
Fidelis (łac., ang., niem.), Fidèle (fr.), Fedele (wł.), Fidel (hiszp., port.)
Święty Fidelis z Sigmaringen (24 kwietnia) — kapucyński kapłan i misjonarz (1578–1622), pierwotnie prawnik. Porzucił dochodową karierę prawnika, by wstąpić do kapucynów, po czym podjął misję wśród protestantów w szwajcarskiej Prätigau i został zamordowany przez rozwścieczony tłum w miejscowości Seewis. Beatyfikowany już w 1729 roku przez Benedykta XIII na podstawie licznych cudów przypisywanych jego wstawiennictwu, a kanonizowany w 1746 roku przez Benedykta XIV jako pierwszy kapucyn wyniesiony na ołtarze. Patron prawników i żołnierzy.