Imieniny – Longina

Longina to żeńska forma imienia Longin, wywodząca się z języka łacińskiego — od rodu Longinuszów (Longinus), od longus (długi, wysoki). Znaczenie: „wysoka, długa". Imię historyczne i kościelne.

W tradycji chrześcijańskiej najsłynniejszym nosicielem męskiej formy jest święty Longinus, rzymski żołnierz, który według tradycji apokryficznej przebił włócznią bok ukrzyżowanego Jezusa, po czym miał nawrócić się i zostać męczennikiem — stąd żeńska forma imienia obchodzi imieniny w tym samym dniu, 15 marca. Do Polski imię Longina trafiło stosunkowo późno, w XIX wieku, głównie za pośrednictwem kultury francuskiej, i nigdy nie należało do popularnych, pozostając raczej ozdobnym imieniem nadawanym w rodzinach ziemiańskich i mieszczańskich. Współcześnie kojarzone jest przede wszystkim ze starszym pokoleniem Polek, a jego najbardziej rozpoznawalną nosicielką pozostaje Longina Kaczmarek, polska aktorka teatralna i filmowa. Dziś, według danych PESEL, imię to nosi w Polsce niespełna 4 tysiące kobiet. Ikonografia chrześcijańska przedstawia świętego Longinusa najczęściej w scenach Ukrzyżowania, z włócznią w dłoni, obok Matki Boskiej i świętego Jana — motyw ten spopularyzowali między innymi mistrzowie włoskiego renesansu. W polskiej tradycji ludowej imię żeńskie bywało też kojarzone z długowiecznością i wytrwałością, co czyniło je życzeniowym wyborem dla nowo narodzonych córek.

Lonka, Lona

Longina (wł., hiszp.), Longine (franc.), Лонгина (ros.) — forma rzadka

Święty Longinus (I w.) — według tradycji żołnierz, który przebił włócznią bok Jezusa na Krzyżu (J 19,34), następnie nawrócił się. Patron rycerzy i żołnierzy. Longina to żeńska forma; wspomnienie 15 marca.