Imieniny Romualda: 19 czerwca, 24 czerwca, 9 sierpnia
Romualda pochodzi ze starogermańskiego — żeńska forma od Romuald: hrod (chwała) + wald (władca). Znaczenie: „sławna władczyni". Imię rzadkie, noszone przez kobiety o silnym charakterze.
Romualda jest żeńskim odpowiednikiem imienia Romuald, wywodzącego się z germańskich elementów „hrom" (sława, chwała) oraz „wald" (panowanie, rządzenie) — całość oznacza „sławną władczynię" lub „tę, która zdobyła chwałę dzięki rządzeniu". Podobnie jak forma męska, do Polski dotarło już w średniowieczu, jednak żeńska Romualda przez wieki pozostawała znacznie rzadsza, nadawana głównie w rodzinach, w których imię ojca lub dziadka brzmiało Romuald. Jej pośrednim patronem pozostaje święty Romuald, włoski mnich żyjący na przełomie X i XI wieku, założyciel zakonu kamedułów, znany jako gorliwy propagator życia pustelniczego oraz surowej duchowej dyscypliny opartej na milczeniu i kontemplacji. Największą popularność w Polsce Romualda osiągnęła w XIX wieku oraz ponownie w latach 60. XX wieku, podobnie jak jej męski odpowiednik, w okresach szczególnego zainteresowania imionami o dostojnym, historycznym rodowodzie. Od tamtego czasu jej popularność systematycznie maleje, a współcześnie pozostaje imieniem nadawanym niezwykle rzadko, kojarzonym niemal wyłącznie ze starszym pokoleniem Polek, choć wciąż budzi skojarzenia z tradycją, rozwagą i wewnętrznym spokojem. Zdrobnienia Roma i Romusia towarzyszą tej dostojnej, germańskiej formie od pokoleń, łagodząc jej oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Współcześnie forma ta bywa rzadko odkrywana na nowo, kojarzona przede wszystkim z pokoleniem babć i prababć urodzonych w połowie ubiegłego wieku.
Romka, Romuśka, Roma
Romualda (wł., pol.), Ромуальда (ros.) — żeńska forma Romualda.
Romualda to żeńska forma imienia Romuald. Święty Romuald z Rawenny (ok. 951–1027) — benedyktyn, założyciel kamedułów, reformator monastycyzmu. Patronka pustelniczego stylu życia; wspomnienie 19 czerwca.