Imieniny Bonifacy: 19 lutego, 8 maja, 14 maja, 5 czerwca, 19 czerwca, 12 lipca, 17 sierpnia, 28 sierpnia, 4 września, 25 października, 6 grudnia
Imię Bonifacy pochodzi z języka łacińskiego, od bonum fatum (dosłownie „dobry los"). W późnej łacinie wymowa końcówek -ti- i -ci- zlała się w jedno, przez co formę Bonifatius zaczęto zapisywać i rozumieć jako Bonifacius, wywodząc ją ludowo od czasownika facere („czynić") i nadając jej nowe znaczenie „czyniący dobro". Łączy więc w sobie pierwotny ideał pomyślności i późniejsze, równie utrwalone przesłanie moralne.
Nosiło je kilku papieży, lecz najsłynniejszym nosicielem pozostaje święty Bonifacy (ok. 675–754), angielski benedyktyn urodzony jako Winfryd, który po latach misji w pogańskiej wówczas Germanii zyskał tytuł „Apostoła Niemiec". Wcześniej, podczas misji w Hesji, miał osobiście ściąć poświęcony bogu Thorowi święty dąb w Geismar, dowodząc miejscowym poganom bezsilności ich bóstw wobec mocy chrześcijańskiego Boga. Mimo sędziwego wieku (miał wówczas ok. osiemdziesięciu lat) podjął w 754 roku kolejną wyprawę misyjną do pogańskiej Fryzji, gdzie w miejscowości Dokkum został zamordowany wraz z grupą towarzyszy przez zbrojny oddział napastników. Jego relikwie spoczywają w założonym przez niego opactwie w Fuldzie. Dziś patron Niemiec i Fryzji. W Polsce imię rzadkie, historyczne. Nosi je ok. 650 mężczyzn.
Bonifacek, Bonisio
Boniface (ang., franc.), Bonifatius (niem.), Bonifacio (hiszp., wł.), Бонифаций (ros.)
Święty Bonifacy, apostoł Niemiec, biskup i męczennik (5 czerwca)