Imieniny Bonita: 12 stycznia
Bonita pochodzi z języka hiszpańskiego/łacińskiego — od bonita (ładna, dobra), przymiotnika żeńskiego od bueno/bonus (dobry). Znaczenie: „ładna, dobra, miła". Imię wyrażające urodę i dobroć charakteru.
Bonita to imię żeńskie o dwojakiej etymologii. Według jednej teorii wywodzi się bezpośrednio z języka hiszpańskiego, gdzie słowo bonita oznacza „piękna" — stąd popularność imienia w krajach hiszpańskojęzycznych, gdzie bywa też traktowane jako skrócona forma imion takich jak Alfonsina czy María Bonita. Druga, starsza teoria wywodzi je z łaciny, jako zdrobnienie przymiotnika bonus — „dobry" — co nadawałoby imieniu znaczenie „ta o dobrym sercu", zgodnie z rzymskim zwyczajem nadawania imion odzwierciedlających pożądane cechy charakteru. Patronem tej łacińskiej wersji imienia jest św. Bonet (Bonitus), a Bonita w tej tradycji obchodzi imieniny 12 stycznia. Z czasem imię rozprzestrzeniło się także poza świat romański — w krajach anglojęzycznych bywa kojarzone z wariantem Bonnie, oznaczającym „uroczy, atrakcyjny", i cieszyło się pewną popularnością w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie w połowie XX wieku. W Polsce pozostaje imieniem rzadkim i egzotycznie brzmiącym.
Boni, Bonitka, Nita
Bonita (hiszp., ang., port.), Bonnie (ang. — forma zbliżona)