Imieniny Cezaria: 12 stycznia
Cezaria pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma imienia Cezary/Caesar. Etymologia niepewna: możliwe związki z caesaries (bujne włosy) lub z caedere (ciąć). Znaczenie: „cesarska, królewska" lub „ta z bujnymi włosami".
Imię używane w Polsce i Francji w tradycji kościelnej. Znana jest święta Cezaria z Arles — pierwsza opatka żeńskiego klasztoru w Galii. Klasztor ten, założony w 512 roku przez jej brata świętego Cezarego, biskupa Arles, kierował się napisaną specjalnie dla niej regułą — pierwszą w historii regułą zakonną spisaną wyłącznie z myślą o kobietach, później przyjętą również przez klasztor królowej Radegundy w Poitiers; ostateczną wersję reguły wydano w 534 roku, już za rządów jej następczyni i imienniczki, Cezarii Młodszej. Klasztor wprowadzał surową klauzurę — zakonnice nie opuszczały jego murów od momentu wstąpienia aż do śmierci — a życie codzienne wypełniały wspólna modlitwa, lektura Pisma Świętego i praca ręczna. Do Polski imię trafiło przez Kościół. Dziś rzadkie, lecz znane z kalendarza liturgicznego.
Cezarka, Zaria, Cesarka
Caesaria (łac.), Césarie (fr.), Cesaria (wł., hiszp., port.)
Święta Cezaria z Arles (12 stycznia) — pierwsza opatka żeńskiego klasztoru Saint-Jean w Arles (ok. 465–529), siostra świętego Cezarego z Arles. Zorganizowała życie monastyczne dla kobiet według reguły brata i wyedukowała mniszki w czytaniu i piśmie — wyjątkowe jak na owe czasy. Patronka zakonnic i nauczycielek.