Imieniny Czesława: 12 stycznia, 12 czerwca, 20 lipca
Czesława pochodzi ze staropolskiego — żeńska forma od Czesław: cze (cześć, część — od czestь) i sław (sława). Znaczenie: „sławna z czci" lub „czcząca sławę". Imię słowiańskie, typowe dla polskiej tradycji imienniczej.
Czesława jest żeńską formą imienia Czesław, starosłowiańskiego imienia powstałego z połączenia członów „čest" (honor, cześć) lub „ča-" (oczekiwać) oraz „-sław" (sława) — całość tłumaczy się jako „tę, która czci sławę" lub „tę, która daje chwałę". Imię to pojawiło się na ziemiach polskich już we wczesnym średniowieczu, funkcjonując jako jedno z tradycyjnych, rdzennie słowiańskich imion żeńskich, a pierwsze udokumentowane wzmianki o formie męskiej pochodzą z XII wieku i odnoszą się do polskich książąt dzielnicowych. Podobnie jak forma męska, Czesława przeżyła swój prawdziwy renesans dopiero w XIX wieku, w okresie zaborów i budzenia się świadomości narodowej, gdy nadawanie dzieciom imion rdzennie słowiańskich stanowiło świadomy akt patriotyczny, wyrażający sprzeciw wobec germanizacji i rusyfikacji. Szczyt popularności obu form przypadł na okres międzywojenny oraz pierwszą połowę XX wieku, gdy Czesława należała do grona chętnie wybieranych imion dla dziewczynek w całym kraju. Współcześnie, podobnie jak wiele innych tradycyjnych imion słowiańskich, Czesława jest nadawana niezwykle rzadko, kojarzona niemal wyłącznie z najstarszym pokoleniem Polek, choć w innych językach słowiańskich wciąż funkcjonuje w pokrewnych formach, takich jak Česlava czy Česłava. Zdrobnienia Czesia i Czeska towarzyszą temu imieniu od pokoleń, łagodząc jego dostojne, słowiańskie brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu wiejskich społeczności.
Czesia, Czesławka, Cześka
Česlava (czes.), Чеслава (ros.) — imię typowo słowiańskie