Imieniny Celina: 21 października, 15 grudnia
Imię Celina pochodzi z języka łacińskiego — może wywodzić się od caelum (niebo) lub być skróconą formą imienia Marcellina. Znaczenie: „niebiańska" lub „z rodu Celiniuszów".
Imię Celina wywodzi się z łacińskiego caelum, oznaczającego „niebo", nadając mu znaczenie związane z duchowością, wrażliwością oraz czymś niebiańskim, choć bywa też łączone z greckim imieniem Selene, boginią księżyca, co dodatkowo wzmacnia jego poetyckie, kosmiczne skojarzenia. Do Polski imię dotarło w XIX wieku, głównie za sprawą silnych wówczas wpływów kultury francuskiej — warto dodać, że imię to nosiła Celina Szymanowska, żona wieszcza Adama Mickiewicza, co dodatkowo umocniło jego obecność w polskiej tradycji literackiej i patriotycznej dziewiętnastego wieku. Przez cały XX wiek Celina pozostawała w Polsce imieniem stosunkowo rzadkim, nigdy nie plasując się w czołówce rankingów popularności, co jednak nie umniejszało jego eleganckiego, delikatnego charakteru kojarzonego z łagodnością i wewnętrznym spokojem. Współcześnie temat wyboru tego imienia dla córki niemal zniknął z rozważań młodych rodziców — Celina jest dziś jednym z imion niezwykle rzadko spotykanych w najmłodszym pokoleniu, funkcjonującym niemal wyłącznie jako element rodzinnej, sentymentalnej tradycji, kojarzony ze starszymi krewnymi. Zdrobnienia Cela i Celinka, choć rzadkie, towarzyszyły temu imieniu w polskiej tradycji dziewiętnastowiecznej, łagodząc jego dostojne, francusko-łacińskie brzmienie. Współcześnie bywa też kojarzona z postaciami literatury romantycznej o delikatnym, marzycielskim usposobieniu, co dobrze koresponduje z jej poetyckim, niebiańskim rodowodem.
Celka, Celineczka, Lina
Céline (franc.), Celina (ang., hiszp., wł.), Celíne (niem.) — imię znane głównie w Europie Zachodniej
Święta Celina (V w.) — matka świętego Remigiusza z Reims, chrzciciela Franków. Wzór pobożnego macierzyństwa; wspomnienie 21 października.
Celina z Szymanowskich Mickiewiczowa (1812–1855) — żona Adama Mickiewicza.